علت بیماری دو قطبی

علت دقیق اختلال دو قطبی ناشناخته است. کارشناسان معتقدند تعدادی از عوامل وجود دارد که با هم کار می کنند تا احتمال ابتلای فرد به آن افزایش یابد. تصور می شود که این ها ترکیب پیچیده ای از عوامل فیزیکی، محیطی و اجتماعی هستند. در ادامه به توضیح در مورد این اختلال میپردازیم.

علائم بیماری دو قطبی

علائم بیماری دو قطبی

اختلال دو قطبی با نوسانات خلقی شدید مشخص می شود. این می تواند از اوج شدید (شیدایی) تا پایین ترین حد (افسردگی) متغیر باشد. دوره های شیدایی و افسردگی اغلب چند هفته یا چند ماه طول می کشد.

افسردگی دو قطبی

در طول دوره افسردگی، علائم شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بیشتر اوقات احساس غمگینی، نا امیدی یا تحریک پذیری می کنید.
  • کمبود انرژی
  • مشکل در تمرکز و به خاطر سپردن چیز ها
  • از دست دادن علاقه به فعالیت های روزمره
  • احساس پوچی یا بی ارزشی
  • احساس گناه و نا امیدی
  • احساس بد بینی نسبت به همه چیز
  • شک به خود
  • هذیان گویی، داشتن توهم و تفکر آشفته یا غیر منطقی
  • کمبود اشتها
  • مشکل در خوابیدن
  • زود بیدار شدن
  • افکار خودکشی

شیدایی دو قطبی

فاز شیدایی اختلال دو قطبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • احساس بسیار شادی یا خوشحالی بیش از حد
  • خیلی سریع صحبت کردن
  • احساس پر انرژی
  • احساس خود مهم بودن
  • احساس پر بودن از ایده های جدید عالی و داشتن برنامه های مهم
  • به راحتی منحرف شدن
  • به راحتی تحریک شدن
  • حس خوابیدن نداشتن
  • نخوردن

انجام کار هایی که اغلب پیامد های فاجعه ‌باری دارند، مانند صرف مبالغ هنگفت پول برای اقلام گران قیمت و گاهی غیر قابل ‌قبول، تصمیم گیری یا گفتن چیز هایی که دیگران آن را خطرناک یا مضر می دانند.


مطالب مرتبط: طول عمر بیماران دو قطبی


دلایل به وجود آمدن بیماری دو قطبی

دلایل به وجود آمدن بیماری دو قطبی

در این قسمت به دلایلی که ممکن است باعث شود بیماری دو قطبی به وجود بیاید اشاره کرده ایم.

عدم تعادل شیمیایی در مغز

اعتقاد بر این است که اختلال دو قطبی نتیجه عدم تعادل شیمیایی در مغز است. مواد شیمیایی مسئول کنترل عملکرد مغز، انتقال دهنده های عصبی نامیده می شوند و شامل نورآدرنالین، سروتونین و دوپامین هستند. شواهدی وجود دارد مبنی بر این که اگر عدم تعادل در سطوح 1 یا چند انتقال دهنده عصبی وجود داشته باشد، ممکن است فرد دچار برخی علائم اختلال دو قطبی شود.

به عنوان مثال، شواهدی وجود دارد که نشان می‌ دهد دوره ‌های شیدایی ممکن است زمانی رخ دهد که سطح نورآدرنالین خیلی زیاد است و دوره ‌های افسردگی ممکن است نتیجه پایین‌ شدن سطح نورآدرنالین باشد.

 

ژنتیک

همچنین تصور می شود که اختلال دو قطبی با ژنتیک مرتبط است، زیرا به نظر می رسد در خانواده ها وجود دارد. اعضای خانواده یک فرد مبتلا به اختلال دو قطبی بیشتر در معرض خطر ابتلا به آن هستند.

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به اختلال دو قطبی را افزایش دهند یا به عنوان محرک برای اولین دوره عمل کنند عبارتند از: داشتن یکی از بستگان درجه یک، مانند والدین یا خواهر و برادر مبتلا به اختلال دو قطبی، دوره های استرس زیاد، مانند مرگ یکی از عزیزان یا رویداد های آسیب زا دیگر، سوء مصرف مواد مخدر یا الکل.

اما هیچ ژن واحدی مسئول اختلال دو قطبی نیست. در عوض، تصور می شود تعدادی از عوامل ژنتیکی و محیطی به عنوان محرک عمل می کنند.

 

محرک ها

یک موقعیت استرس زا اغلب باعث بروز علائم اختلال دو قطبی می شود. نمونه هایی از محرک های استرس زا عبارتند از:

  • فروپاشی یک رابطه
  • سوء استفاده فیزیکی، جنسی یا عاطفی
  • مرگ یکی از اعضای نزدیک خانواده یا یکی از عزیزان

این نوع رویداد های تغییر دهنده زندگی می توانند در هر زمانی از زندگی فرد را دچار اپیزود های افسردگی کنند.

اختلال دو قطبی همچنین ممکن است در موارد زیر ایجاد شود:

  • بیماری جسمی
  • اختلالات خواب
  • مشکلات طاقت فرسا در زندگی روزمره، مانند مشکلات پول، کار یا روابط

آیا بیماری دو قطبی قابل درمان است؟

آیا بیماری دو قطبی قابل درمان است؟

درمانی برای اختلال دو قطبی وجود ندارد، اما از طریق رفتار درمانی و ترکیب مناسب تثبیت ‌کننده ‌های خلق و خو و سایر دارو های دو قطبی، اکثر افراد مبتلا به اختلال دو قطبی می‌ توانند زندگی طبیعی و سازنده داشته باشند و بیماری را کنترل کنند.

درمان بیماری دو قطبی

هدف درمان اختلال دو قطبی کاهش شدت و تعداد دوره‌ های افسردگی و شیدایی است تا زندگی عادی تا حد امکان ممکن شود. اگر فردی تحت درمان قرار نگیرد، دوره های شیدایی مربوط به دو قطبی می تواند بین 3 تا 6 ماه طول بکشد.

دوره ‌های افسردگی بیشتر طول می ‌کشد، اغلب 6 تا 12 ماه، اما با درمان موثر، اپیزود ها معمولا در عرض حدود 3 ماه بهبود می یابند. اکثر افراد مبتلا به اختلال دو قطبی را می توان با استفاده از ترکیبی از درمان های مختلف درمان کرد.

این موارد می تواند شامل 1 یا بیشتر از موارد زیر باشد:

  • دارویی برای درمان علائم اصلی افسردگی و شیدایی در صورت وقوع
  • یادگیری تشخیص محرک ها و نشانه های یک دوره افسردگی یا شیدایی
  • درمان روان‌ شناختی، مانند درمان ‌های گفتاری که به شما کمک می ‌کند با افسردگی مقابله کنید.
  • توصیه های سبک زندگی مانند: انجام ورزش منظم، برنامه ریزی فعالیت هایی که از آن ها لذت می برید و به شما احساس موفقیت می دهد و توصیه هایی در مورد بهبود رژیم غذایی و خواب بیشتر.

اکثر افراد مبتلا به اختلال دو قطبی می توانند بیشتر درمان خود را بدون نیاز به بستری در بیمارستان دریافت کنند. اما اگر علائم شما شدید باشد یا تحت درمان هستید، ممکن است نیاز به درمان بیمارستانی باشد، زیرا خطر آسیب رساندن به خود یا آسیب رساندن به دیگران وجود دارد.


مطالب مرتبط: فواید بیماری دو قطبی


عواملی که باعث تشدید شدن اختلال دو قطبی می شوند

شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می دهد مسائل محیطی و سبک زندگی بر شدت این اختلال تاثیر دارند. رویداد های استرس زای زندگی، سوء مصرف الکل یا مواد مخدر می توانند درمان اختلال دو قطبی را دشوار تر کنند.

 

اختلال دو قطبی به انگلیسی

bipolar disorder در انگلیسی به معنی اختلال دو قطبی است.

درباره “علت بیماری دو قطبی” بیشتر بخوانید:

1 یک نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *