اختلال شخصیت وابسته

اختلال شخصیت وابسته

اختلال شخصیت وابسته (DPD)  نوعی اختلال شخصیت مضطرب است. افراد مبتلا به DPD اغلب احساس درماندگی، تسلیم شدن یا ناتوانی در مراقبت از خود می کنند. آن ها ممکن است در تصمیم گیری های ساده دچار مشکل شوند. اما با کمک یک مشاور، فردی با شخصیت وابسته می تواند اعتماد به نفس و اتکا به خود را بیاموزد.

اختلال شخصیت وابسته (DPD)  چیست؟

اختلال شخصیت وابسته (DPD)  چیست؟

کارشناسان بهداشت روان شخصیت هر فرد را به عنوان طرز تفکر، احساس و رفتار یک فرد توصیف می کنند. اختلال شخصیت بر نحوه تفکر یا عملکرد افراد تاثیر می گذارد و باعث می شود در طول زمان رفتار متفاوتی از خود نشان دهند.

اختلال شخصیت وابسته (DPD)  یکی از 10 نوع اختلال شخصیت است. انواع دیگر عبارتند از اختلال شخصیت ضد اجتماعی، اختلال شخصیت خودشیفته و اختلال شخصیت پارانوئید. اختلال شخصیت وابسته معمولا در دوران کودکی یا تا سن 29 سالگی شروع می شود.

افراد مبتلا به شخصیت وابسته  یا DPD نیاز شدیدی دارند که دیگران از آن ها مراقبت کنند. اغلب، یک فرد مبتلا به DPD برای نیاز های عاطفی یا فیزیکی خود به افراد نزدیک خود متکی است. دیگران ممکن است آن ها را نیازمند یا چسبنده توصیف کنند.

افراد مبتلا به DPD ممکن است باور کنند که نمی توانند از خود مراقبت کنند. آن ها ممکن است در تصمیم گیری های روزمره، مانند لباس پوشیدن، بدون اطمینان دیگران دچار مشکل شوند.

آمار نشان می دهد که تقریبا 10 درصد از بزرگسالان دارای اختلال شخصیت هستند. کم تر از 1٪ از بزرگسالان معیار های DPD را دارند. زنان بیشتر از مردان مبتلا به DPD دارند.

چه چیزی باعث اختلال شخصیت وابسته (DPD)  می شود؟

چه چیزی باعث اختلال شخصیت وابسته (DPD)  می شود؟

کارشناسان بهداشت روان متوجه نشده اند که چه چیزی باعث DPD می شود. آن ها بر این باور اند که نتیجه ترکیبی از ژنتیک، محیط و توسعه است. کارشناسان دریافته اند که DPD در افرادی که تجربیات زندگی خاصی دارند، بیشتر محتمل است، از جمله:

  • روابط توهین آمیز: افرادی که سابقه روابط آزار دهنده دارند در معرض خطر بیشتری برای تشخیص DPD هستند.
  • آسیب های دوران کودکی: کودکانی که تجربه کودک آزاری (از جمله آزار کلامی) یا بی توجهی را داشته اند ممکن است دچار DPD شوند. همچنین ممکن است افرادی را که در دوران کودکی یک بیماری تهدید کننده زندگی را تجربه کرده اند، تحت تاثیر قرار دهد.
  • سابقه خانوادگی: فردی که یکی از اعضای خانواده اش مبتلا به DPD یا اختلال اضطرابی دیگری است، ممکن است احتمال بیشتری برای تشخیص DPD داشته باشد.
  • برخی رفتار های فرهنگی و مذهبی یا خانوادگی: برخی از افراد ممکن است به دلیل اعمال فرهنگی یا مذهبی که بر تکیه بر اقتدار تاکید دارند، دچار DPD شوند. اما انفعال یا ادب به تنهایی نشانه DPD نیست.

علائم اختلال شخصیت وابسته (DPD)  چیست؟

علائم اختلال شخصیت وابسته (DPD)  چیست؟

فردی که دچار اختلال شخصیت وابسته است ممکن است علائم مختلفی داشته باشد، از جمله:

  • پرهیز از مسئولیت شخصی
  • مشکل تنها بودن
  • ترس از رها شدن و احساس درماندگی در پایان روابط.
  • حساسیت بیش از حد به انتقاد
  • بدبینی و عدم اعتماد به نفس.
  • مشکل در تصمیم گیری های روزمره

اختلال شخصیت وابسته (DPD)  چگونه تشخیص داده می شود؟

اختلال شخصیت وابسته (DPD)  چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه ‌دهنده مراقبت‌ های بهداشتی شما یک معاینه فیزیکی انجام می ‌دهد تا بفهمد آیا بیماری دیگری می ‌تواند باعث علائم شود یا خیر. یک مشاور روان DPD را تشخیص انجام می دهد.

یک مشاور با شما در مورد سابقه سلامت روان گذشته شما صحبت خواهد کرد. سوالات ممکن است شامل احساس شما، هرگونه نگرانی دیگر در مورد سلامت روان و هرگونه مشکل مصرف مواد باشد. مشاور پاسخ های شما را با عوامل ذکر شده در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)  مقایسه می کند.

برای تشخیص اختلال شخصیت وابسته DPD، یک مشاور به دنبال پنج مورد از معیار های تشخیصی DSM-5 خواهد بود. این عوامل عبارتند از:

  • ترس فراگیر و غیر واقعی از رها شدن.
  • احساس اضطراب یا درماندگی در هنگام تنهایی.
  • ناتوانی در مدیریت مسئولیت های زندگی بدون کمک گرفتن از دیگران.
  • مشکلات در اظهار نظر به دلیل ترس از دست دادن حمایت یا تایید.
  • انگیزه قوی برای دریافت حمایت از دیگران، حتی انتخاب انجام کار های غیر لذت بخش برای دریافت آن.
  • مشکل در تصمیم گیری های روزمره بدون نظر یا اطمینان از جانب دیگران.
  • مشکل در شروع یا تکمیل پروژه ها به دلیل عدم اعتماد به نفس یا توانایی تصمیم گیری.
  • اصرار به جستجوی یک رابطه جدید برای ارائه حمایت و تایید زمانی که یک رابطه نزدیک پایان یافت.

 

چگونه می توانم اختلال شخصیت وابسته (DPD)  را مدیریت یا درمان کنم؟

یک مشاور می تواند به شما در مدیریت DPD کمک کند. ممکن است روان درمانی (گفتار درمانی) مانند درمان شناختی – رفتاری (CBT)  داشته باشید. این مراقبت راه های جدیدی را برای مدیریت شرایط سخت به شما می آموزد. روان درمانی و CBT برای داشتن احساس بهتر زمان می برد.

با روان درمانی و CBT، مشاور شما را راهنمایی می کند تا اعتماد به نفس خود را افزایش دهید. شما تلاش خواهید کرد تا فعال تر و متکی به خود شوید. مشاور شما همچنین در مورد یافتن روابط مثبت بیشتر با شما صحبت خواهد کرد. یک رابطه مثبت و معنادار می تواند اعتماد به نفس ایجاد کند و به شما کمک کند بر برخی از علائم اختلال شخصیت وابسته یا DPD غلبه کنید.

اگر DPD شما باعث افسردگی یا اضطراب می شود، ممکن است ارائه دهنده شما دارو تجویز کند. ممکن است از دارو های افسردگی مانند فلوکستین (Prozac) استفاده کنید یا ارائه دهنده شما ممکن است دارو های آرام بخش مانند آلپرازولام (Xanax)  را توصیه کند.

آیا می توان از اختلال شخصیت وابسته (DPD)  پیشگیری کرد؟

آیا می توان از اختلال شخصیت وابسته (DPD)  پیشگیری کرد؟

ممکن است نتوانید از اختلال شخصیت وابسته یا DPD جلوگیری کنید. اما درمان می تواند به افرادی که در معرض خطر ابتلا به این اختلال هستند کمک کند تا راه هایی برای اجتناب از موقعیت های دشوار یا مدیریت آن ها پیدا کنند.

برخی از مطالعات نشان داده اند که روابط سالم ممکن است به جلوگیری از ابتلای کودک به DPD در مراحل بعدی زندگی کمک کند. اگر کودک حتی یک رابطه قوی با یک دوست، والدین یا معلم داشته باشد، می تواند با اثرات مضر دیگران مقابله کند

ازدواج با شخصیت وابسته

ازدواج با شخصیت وابسته

هنگامی که فردی مبتلا به اختلال شخصیت وابسته است، روابط او با همسر یا شریک زندگی می تواند به سرعت به دلیل وضعیت نا برابر دو طرف درگیر و تیره و تار شود. اکثر افراد با انتظار تقسیم اختیار و مسئولیت وارد چنین روابطی می شوند و وقتی بار ناخواسته بر دوش یک نفر گذاشته می شود باعث می شود که او احساس استثمار یا غرق شدن کند، که ممکن است باعث شود اغلب آن ها را با عصبانیت یا نا امیدی سرکوب کنند.

اختلال شخصیت وابسته نیز می تواند در روابط والدین و فرزند اختلال ایجاد کند. کودکان در هر سنی به مادران و پدران خود برای راهنمایی و حمایت نگاه می کنند، اما زمانی که والدین مبتلا به DPD هستند، می تواند باعث شود خطوط اختیارات و مسئولیت ها تار شود.

به جای این که کودکان به والدین تکیه کنند، والدین ممکن است شروع به تکیه بر فرزندان خود کنند و این تغییر نقش ها می تواند مانع از رشد طبیعی جوانانی شود که برای انجام چنین وظایفی آمادگی ندارند. در این مورد، مراقب خود تحت مراقبت قرار می گیرد و این می تواند به شکلی ظریف به غفلت والدین تبدیل شود.

برخی از بزرگسالان مبتلا به DPD در ایجاد خانواده جداگانه خود شکست می خورند، تا حدی که رفتار نیازمند و وابسته آن ها شرکای بالقوه را از خود دور می کند. در این موارد، آن ها ممکن است برای کمک به تصمیم گیری و مدیریت زندگی خود به والدین یا خواهر و برادر خود متکی باشند. از والدین و بزرگسالان مبتلا به DPD اغلب خواسته می شود تا به حمایت عاطفی، مالی و تدارکاتی از فرزندان خود ادامه دهند، که منجر به احساس نارضایتی می شود. این تنها احساس شرم و خجالت آن ها را عمیق تر می کند و پیدا کردن یا ایجاد اعتماد به نفس لازم برای اثبات استقلال خود را برای آن ها بسیار دشوار تر می کند.

انواع اختلال شخصیت وابسته

انواع اختلال شخصیت وابسته

اختلال شخصیت وابسته یک نوع است که با نام DPD نیز شناخته می شود و در این مقاله سعی کردیم تمام اطلاعات مورد نیاز از شخصیت و شرایط اختلال شخصیت وابسته را در اختیار شما قرار دهیم.

 

اختلال شخصیت وابسته انگلیسی

اختلال شخصیت وابسته یا به انگلیسی Dependent Personality Disorder از 10 اختلال شخصیتی مهم به شمار می رود.

 

 

سخن آخر

اختلال شخصیت وابسته در صورت عدم درمان می تواند باعث اضطراب و افسردگی شود، اما یک مشاور متخصص سلامت روان می تواند به شما کمک کند راه های جدیدی برای کنار آمدن با موقعیت های دشوار پیدا کنید. همچنین می توانید یاد بگیرید که اعتماد به نفس و عزت نفس بیشتری داشته باشید. ممکن است زمان ببرد، اما یک مشاور می تواند به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید.

 

 

 

درباره “اختلال شخصیت وابسته” بیشتر بخوانید:

1 یک نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *