اختلال شخصیت خودشیفته

اختلال شخصیت خودشیفته یکی از چندین نوع اختلال شخصیت یک وضعیت روانی است که در آن افراد احساس مهمی نسبت به خود، نیاز عمیق به توجه و تحسین بیش از حد، روابط آشفته و عدم همدلی با دیگران دارند. اما پشت این نقاب از اعتماد به نفس شدید، عزت نفس شکننده ای نهفته است که در برابر کوچک ترین انتقادی آسیب پذیر است.

اختلال شخصیت خودشیفته در بسیاری از زمینه های زندگی مانند روابط، کار، مدرسه یا امور مالی مشکلاتی ایجاد می کند. افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفتگی ممکن است به طور کلی ناراضی و نا امید باشند وقتی که لطف یا تحسین خاصی به آن ها داده نمی شود که معتقد اند سزاوار آن هستند. آن ها ممکن است روابط خود را نا تمام بدانند و دیگران از بودن در کنار آن ها لذت نبرند.

درمان اختلال شخصیت خودشیفته حول محور گفتار درمانی (روان درمانی) است.

علائم اختلال شخصیت خودشیفته چیست؟

علائم اختلال شخصیت خودشیفته چیست؟

علائم و نشانه های اختلال شخصیت خودشیفته و شدت هر یک از آن ها متفاوت است. افراد مبتلا به این اختلال می توانند:

  • احساس اغراق آمیز از خود بزرگ بینی داشته باشند.
  • احساس استحقاق داشته باشند و مستلزم تحسین مداوم و بیش از حد باشند.
  • انتظار داشته باشند که حتی بدون دستاورد هایی که آن را تضمین می کند، برتر شناخته شوند.
  • دستاورد ها و استعداد های خود را اغراق می کنند.
  • مشغول تخیلات در مورد موفقیت، قدرت، درخشش، زیبایی یا همسر عالی هستند.
  • باور دارند که آن ها برتر هستند و فقط می توانند با افراد به همان اندازه خاص معاشرت کنند.
  • مکالمات را در انحصار خود در می آورند و افرادی را که آن ها را حقیر می دانند تحقیر می کنند.
  • انتظار لطف ویژه و انطباق بی چون و چرا با انتظارات زیاد از همه دارند.
  • از دیگران برای به دست آوردن آن چه می خواهند بهره می برند.
  • ناتوانی یا عدم تمایل به شناخت نیاز ها و احساسات دیگران دارند.
  • به دیگران حسادت می کنند و باور دارند که دیگران نیز به آن ها حسادت می کنند.
  • رفتاری متکبرانه یا مغرورانه دارند و خود را متکبر، خودستا و متظاهر می بینند.
  • اصرار بر داشتن بهترین ها در همه چیز برای مثال، بهترین ماشین یا دفتر کار

در عین حال، افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفتگی در رسیدگی به هر چیزی که به عنوان انتقاد از آن ها تلقی می کنند، مشکل دارند و می توانند:

  • وقتی درمان خاصی دریافت نمی کنند، بی تاب یا عصبانی می شوند.
  • مشکلات بین فردی قابل توجهی دارند و به راحتی احساس حقارت می کنند.
  • با عصبانیت یا تحقیر واکنش نشان می دهند و سعی می کنند طرف مقابل را تحقیر کنند تا خود را برتر جلوه دهند.
  • در تنظیم احساسات و رفتار مشکل دارند.
  • مشکلات عمده ای را در مواجهه با استرس و سازگاری با تغییرات تجربه می کنند.
  • احساس افسردگی و خلق و خوی می کنند زیرا آن ها به کمال نمی رسند.
  • احساس پنهانی نا امنی، شرم، آسیب پذیری و تحقیر دارند.

 

افراد مبتلا به اختلال شخصیت خود شیفته چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنند؟

افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته ممکن است نخواهند فکر کنند که مشکلی وجود دارد، بنابراین ممکن است بعید باشد که به دنبال درمان باشند. اگر آن ها به دنبال درمان باشند، به احتمال زیاد برای علائم افسردگی، مصرف مواد مخدر یا الکل، یا سایر مشکلات سلامت روانی است؛ اما توهین ‌های درک شده به عزت نفس ممکن است پذیرش و پیگیری درمان را دشوار کند.

اگر جنبه‌ هایی از شخصیت خود را که در اختلال شخصیت خودشیفته مشترک است و تشخیص می‌دهید، به پزشک معتمد یا ارائه‌دهنده سلامت روان مراجعه کنید. دریافت درمان مناسب می تواند به شما کمک کند تا زندگی شما لذت بخش تر و لذت بخش تر شود.

دلایل ابتلا به اختلال شخصیت خود شیفته

دلایل ابتلا به اختلال شخصیت خود شیفته

مشخص نیست که چه چیزی باعث اختلال شخصیت خودشیفته می شود. مانند رشد شخصیت و سایر اختلالات سلامت روان، علت اختلال شخصیت خودشیفته احتمالا پیچیده است. اختلال شخصیت خود شیفته ممکن است با موارد زیر مرتبط باشد:

  • محیط: عدم تطابق در روابط والدین و فرزند با تحسین بیش از حد یا انتقاد بیش از حد که به خوبی با تجربه کودک تطابق ندارد.
  • ژنتیک: ویژگی های ارثی
  • نوروبیولوژی: ارتباط بین مغز و رفتار و تفکر

خطرات اختلال شخصیت خود شیفته

خطرات اختلال شخصیت خود شیفته

اختلال شخصیت خود شیفته مردان را بیشتر از زنان مبتلا می کند و اغلب در نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می شود. به خاطر داشته باشید که اگرچه برخی از کودکان ممکن است ویژگی های خودشیفتگی را نشان دهند، اما این ممکن است به سادگی مربوط به سن آن ها باشد و به این معنی نیست که آن ها به اختلال شخصیت خودشیفته ادامه خواهند داد.

اگرچه علت اختلال شخصیت خودشیفته مشخص نیست، برخی از محققان فکر می‌ کنند که در کودکان آسیب‌ پذیر بیولوژیکی، سبک‌ های فرزند پروری که بیش از حد محافظه ‌کارانه یا غفلت‌ آمیز هستند ممکن است تاثیر بگذارد. ژنتیک و نوروبیولوژی نیز ممکن است در ایجاد اختلال شخصیت خودشیفتگی نقش داشته باشد.

عوارض اختلال شخصیت خود شیفته

عوارض اختلال شخصیت خود شیفته

عوارض اختلال شخصیت خودشیفته و سایر شرایطی که می تواند همراه با آن رخ دهد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مشکلات رابطه
  • مشکلات در محل کار یا مدرسه
  • افسردگی و اضطراب
  • مشکلات سلامت جسمانی
  • سوء استفاده از مواد مخدر یا الکل
  • افکار یا رفتار خودکشی

 

جلوگیری اختلال شخصیت خود شیفته

از آن جایی که علت اختلال شخصیت خودشیفته ناشناخته است، هیچ راه شناخته شده ای برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد. با این حال، ممکن است به موارد زیر کمک کند:

  • در اسرع وقت برای مشکلات سلامت روان دوران کودکی درمان شوند.
  • در خانواده درمانی شرکت کنند تا راه های سالم برقراری ارتباط یا کنار آمدن با درگیری ها یا ناراحتی های عاطفی را بیاموزند.
  • در کلاس های والدین شرکت کنند و در صورت نیاز از درمانگران یا مددکاران اجتماعی راهنمایی بگیرند.

درباره “اختلال شخصیت خودشیفته” بیشتر بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *