اوتیسم یک ناتوانی رشدی پیچیده و مادام ‌العمر است که معمولا در اوایل کودکی ظاهر می‌ شود و می‌ تواند بر مهارت ‌های اجتماعی، ارتباطات، روابط و خود تنظیمی فرد تاثیر بگذارد. اوتیسم با مجموعه خاصی از رفتار ها تعریف می شود و یک شرایط طیفی است که افراد را به طور متفاوت و به درجات مختلف تحت تاثیر قرار می دهد.

اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم (ASD)  به طیف وسیعی از شرایط اطلاق می‌شود که با چالش‌ هایی در مهارت‌ های اجتماعی، رفتار های تکراری، گفتار و ارتباطات غیر کلامی مشخص می‌ شود. بر اساس گزارش مرکز کنترل بیماری، اوتیسم در حال حاضر از هر 44 کودک یک نفر را در ایالات متحده تحت تاثیر قرار می دهد.

در حالی که در حال حاضر هیچ علت شناخته شده ای برای اوتیسم وجود ندارد، تشخیص زود هنگام به فرد کمک می کند تا حمایت و خدمات مورد نیاز خود را دریافت کند، که می تواند منجر به زندگی با کیفیت و پر از فرصت شود.

انواع اوتیسم

انواع اوتیسم

در دنیا فقط یک نوع اوتیسم وجود ندارد، بلکه انواع مختلفی وجود دارد که بیشتر تحت تاثیر ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی قرار دارند. از آن جایی که اوتیسم یک اختلال طیفی است، هر فرد مبتلا به اوتیسم دارای مجموعه ای از نقاط قوت و چالش است.

روش‌ هایی که افراد مبتلا به اوتیسم از طریق آن ‌ها یاد می ‌گیرند، فکر می‌ کنند و مشکل را حل می ‌کنند، می‌ تواند از مهارت ‌های بالا تا چالش‌ برانگیز متغیر باشد. برخی از افراد مبتلا به ASD ممکن است در زندگی روزمره خود به حمایت قابل توجهی نیاز داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است به حمایت کم تری نیاز داشته باشند و در برخی موارد کاملا مستقل زندگی کنند.

سه نوع اختلال طیف اوتیسم وجود دارد:

اوتیسم کلاسیک

گاهی اوقات به این اوتیسم «کلاسیک» می گویند. این همان چیزی است که اکثر مردم با شنیدن کلمه اوتیسم به آن فکر می کنند. افراد مبتلا به اختلال اوتیستیک معمولا دارای تاخیر زبانی قابل توجه، چالش های اجتماعی و ارتباطی و رفتار ها و علایق غیرعادی هستند. بسیاری از افراد مبتلا به اختلال اوتیسم دارای ناتوانی ذهنی نیز هستند.

سندرم آسپرگر

افراد مبتلا به سندرم آسپرگر معمولا علائم خفیف تری از اختلال اوتیسم دارند. آن ها ممکن است چالش های اجتماعی و رفتار ها و علایق غیرعادی داشته باشند. با این حال، آن ها معمولا مشکلی با ناتوانی زبانی یا ذهنی ندارند.

اختلال نافذ رشد

گاهی اوقات به آن «اوتیسم غیر معمول» یا PDD-NOS می گویند. افرادی که برخی از معیار های اختلال اوتیسم یا سندرم آسپرگر را دارند، اما نه همه آن ها را، ممکن است به اوتیسم غیر معمول تشخیص داده شوند. این افراد معمولا علائم کم تر و خفیف تری نسبت به افراد مبتلا به اختلال اوتیسم دارند. علائم ممکن است فقط چالش های اجتماعی و ارتباطی ایجاد کند.

چهره کودکان اوتیسم

چهره کودکان اوتیسم

 

علائم اوتیسم چگونه است؟

علت دقیق اختلال طیف اوتیسم مشخص نیست، اما اعتقاد بر این است که عوامل ژنتیکی و محیطی در آن دخیل هستند، علائم اوتیسم به شرح زیر هستند:

  • حالت غیر طبیعی بدن یا حالات صورت
  • لحن غیرعادی صدا
  • اجتناب از تماس چشمی یا تماس ضعیف چشمی
  • اختلالات رفتاری
  • نقص در درک زبان
  • تاخیر در یادگیری صحبت کردن
  • گفتار صاف یا یکنواخت
  • تعامل اجتماعی نامناسب
  • تمرکز شدید روی یک موضوع
  • عدم همدلی
  • عدم درک نشانه های اجتماعی
  • اختلال یا مشکل یادگیری
  • عدم مشارکت در بازی با همسالان
  • اشتغال به موضوعات خاص
  • مشکلات مکالمه دو طرفه
  • تکرار کلمات یا عبارات
  • حرکات تکراری
  • رفتار های خود آزاری
  • اختلالات خواب
  • کناره گیری اجتماعی
  • واکنش های غیرمعمول در تنظیمات اجتماعی
  • استفاده از کلمات یا عبارات عجیب و غریب

اوتیسم در کودکان به چه شکل است؟

اوتیسم در کودکان به چه شکل است؟

کودکان اوتیستیک مشکلات ارتباطی، علایق محدود و رفتار های تکراری دارند. علائم اولیه اوتیسم ممکن است شامل عدم علاقه به افراد دیگر، از جمله عدم تماس چشمی باشد. اوتیسم در برخی از کودکان از حدود 18 ماهگی قابل تشخیص است.

علائم اوتیسم در کودکان خردسال

اوتیسم در کودکان دارای علائم زیر هستند:

  • پاسخ نمی دهند.
  • اجتناب از تماس چشمی
  • وقتی به آن ها لبخند می زنید لبخند نمیزنند.
  • اگر طعم، بو یا صدای خاصی را دوست نداشته باشند بسیار ناراحت می شوند.
  • حرکات تکراری، مانند تکان دادن دست، تکان دادن انگشتان یا تکان دادن بدنشان
  • به اندازه بچه های دیگر صحبت نمی کند
  • تکرار همان عبارات

علائم اوتیسم در کودکان بزرگ تر

اوتیسم در کودکان بزرگ تر دارای علائم زیر هستند:

  • به نظر نمی رسد درک کنند که دیگران چه فکر یا احساسی دارند.
  • گفتن احساس شان برای شان سخت است.
  • دوست داشتن یک روال سخت روزانه است.
  • داشتن علاقه بسیار شدید به موضوعات یا فعالیت های خاص
  • اگر از آن ها بخواهید کاری انجام دهند بسیار ناراحت می شوند.
  • دوست یابی برای شان سخت است یا ترجیح می دهند تنها باشند.
  • همه چیز را خیلی تحت اللفظی در نظر می گیرند.

 اوتیسم در بزرگسالی چگونه است؟

 اوتیسم در بزرگسالی چگونه است؟

علائم شایع اوتیسم در بزرگسالان عبارتند از:

  • درک این که دیگران چه فکر یا احساسی دارند برای شان سخت است.
  • بسیار مضطرب شدن در مورد موقعیت های اجتماعی
  • دوست یابی برای شان سخت است یا ترجیح می دهند تنها باشند.
  • به نظر صریح، بی ادب یا بی علاقه به دیگران بدون هیچ معنایی
  • گفتن احساست برای شان سخت است
  • همه چیز را خیلی تحت اللفظی در نظر می گیرند.
  • هر روز یک روال مشابه داشته باشند و اگر تغییر کرد بسیار مضطرب می شوند.
  • درک نکردن قوانین اجتماعی، مانند صحبت نکردن با مردم
  • اجتناب از تماس چشمی
  • نزدیک شدن بیش از حد به افراد دیگر یا بسیار ناراحت شدن اگر کسی آن ها را لمس کند یا بیش از حد به آن ها نزدیک شود.
  • توجه به جزئیات کوچک، الگو ها، بو ها یا صدا هایی که دیگران نمی دانند.
  • داشتن علاقه بسیار شدید به موضوعات یا فعالیت های خاص
  • دوست دارند قبل از انجام کار ها با دقت برنامه ریزی کنند.

 

آزمایش اوتیسم چیست؟

آزمون ضریب طیف اوتیسم (به اختصار AQ)  یک پرسشنامه تشخیصی است که برای اندازه ‌گیری بیان ویژگی ‌های طیف اوتیسم در یک فرد، با ارزیابی ذهنی خود او طراحی شده است.

 

درباره “اختلال اوتیسم ” بیشتر بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.