اختلال هویت جنسی چیست؟

اختلال هویت جنسی که به عنوان نارسایی جنسی نیز شناخته می شود، به وضعیتی اطلاق می شود که در آن بیماران سطح قابل توجهی از نارضایتی از جنسیت تعیین شده در هنگام تولد دارند. این با همجنس گرایی یا دوجنس گرایی متفاوت است که بیشتر به سمت ترجیحات جنسی فرد است و نه نارضایتی از جنسیت و جنسیت که در آن متولد شده اند.

اختلال هویت جنسی به طور رسمی در هر دو کتابچه راهنمای ICD-10 و DSM-5 به عنوان یک اختلال پزشکی طبقه بندی شده است. بر اساس این دستورالعمل ها، این وضعیت توسط ترکیبی از عوامل رفتاری، روانی و بیولوژیکی ایجاد می شود. اگرچه در کتابچه راهنمای DSM-5 گنجانده شده است، مهم است که توجه داشته باشید که اختلال هویت جنسی یک بیماری روانی نیست.

در حال حاضر، علت دقیق اختلال هویت جنسی هنوز ناشناخته است. با این حال، تحقیقات نشان می دهد که این بیماری می تواند از همان اوایل رشد جنین در رحم مادر شروع شود. عدم تعادل هورمونی همچنین می تواند بر بدن بیمار از جمله مغز و اندام های تناسلی تاثیر بگذارد.

علائم اختلال هویت جنسیتی

علائم اختلال هویت جنسیتی

علائم اختلال هویت جنسی را می توان از همان دوران کودکی مشاهده کرد. کودکان خردسال مبتلا به این بیماری اغلب موارد زیر را نشان می دهند:

  • نشان دادن انزجار از دیدن یا فکر دستگاه تناسلی خود
  • اصرار مکرر بر این که دختر است / پسر است.
  • عدم انطباق با شیوه های سنتی دفع ادرار، مانند امتناع از نشستن یا ایستادن
  • نشان دادن علائم ناراحتی در تغییرات ناشی از بلوغ
  • انزوا از همکلاسی ها و همسالان
  • نشان دادن علائم اضطراب
  • نشان دادن علائم تنهایی و افسردگی

همه این علائم را می توان با نارضایتی از بدن یا جنسیتی که با آن متولد شده اند مرتبط دانست. بچه‌ ها معمولا از پوشیدن لباس‌ هایی که برای جنسیت شان تعیین ‌شده یا برای تولدشان در نظر گرفته شده است، خودداری می ‌کنند یا از شرکت در «فعالیت‌ های جنسیتی» مانند بازی با عروسک‌ ها یا ماشین ‌ها خودداری می ‌کنند.

نارسایی جنسی می تواند تا بزرگسالی ادامه داشته باشد و علائم و نشانه های زیر را نشان دهد:

  • تنها با به عهده گرفتن نقش جنس مخالف، آسایش پیدا می کند.
  • پنهان کردن علائم فیزیکی جنسیت تعیین شده توسط تولد
  • تنهایی و افسردگی
  • عزت نفس پایین
  • استرس و اضطراب
  • ایزوله سازی اجتماعی
  • تمایل به خودکشی

تحقیقات نشان می دهد که افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی در معرض خطر بالای خودکشی هستند. در واقع، چهل درصد از افراد تراجنسیتی در ایالات متحده در مقطعی از زندگی خود اقدام به خودکشی کرده اند. تحقیقات همچنین نشان می دهد که احتمال ابتلا به تعدادی از اختلالات روانی، از جمله اختلالات خوردن که می تواند سلامت عمومی آن ها را به طور جدی به خطر بیندازد، بیشتر است.

اختلال هویت جنسیتی در کودکان

اختلال هویت جنسیتی در کودکان

اختلالات هویت جنسی (GID)  می تواند حتی در اوایل دوران نوزادی با درجه متغیری از شدت ظاهر شود. شیوع آن ها در دوران کودکی و نوجوانی زیر 1 درصد است. GID اغلب با مشکلات عاطفی و رفتاری و همچنین میزان بالای بیماری روانپزشکی همراه است.

دوره بالینی آن ها بسیار متغیر است. در حال حاضر بر سر توضیحات نظری علل GID و رویکرد های درمانی، به ویژه با توجه به استراتژی های مداخله هورمونی اولیه، اختلاف نظر وجود دارد.

 

اختلال هویت ترنس

نارسایی جنسیتی احساس ناراحتی یا پریشانی است که ممکن است در افرادی رخ دهد که هویت جنسی آن ها با جنسیت تعیین شده در بدو تولد یا ویژگی های فیزیکی مرتبط با جنسیت متفاوت است. افراد تراجنسیتی و دارای تنوع جنسیتی ممکن است در مقطعی از زندگی خود دچار نارسایی جنسیتی شوند.

 

علت اختلال هویت جنسیتی

چه چیزی باعث نارسایی جنسیتی می شود؟ علت دقیق نارسایی جنسیتی مشخص نیست. توسعه جنسیتی پیچیده است و هنوز چیز هایی وجود دارد که شناخته شده یا کاملا درک نشده است. نارسایی جنسیتی با گرایش جنسی ارتباطی ندارد. افراد مبتلا به نارسایی جنسیتی ممکن است به عنوان افراد مستقیم، همجنس گرا، لزبین یا دوجنسه شناخته شوند.

علت تمایل به تغییر جنسیت چیست؟

علت تمایل به تغییر جنسیت چیست؟

یک سوال متداول در مورد افراد تراجنسیتی که اخیرا در یک تاپیک با رای برتر در Reddit ظاهر شده است، این است که چرا آن ها نمی توانند فقط برای مقابله با احساسات خود درمان دریافت کنند و یاد بگیرند بدنی را که با آن متولد شده اند بپذیرند.

اما این سوال کمی شبیه این است که بپرسیم چرا همجنس‌ گرایان و همجنس‌ گرا ها نمی ‌توانند یاد بگیرند که بر احساسات خود غلبه کنند و به جای آن با افراد جنس مخالف قرار ملاقات بگذارند. هویت جنسیتی بر اساس تجربیات افراد ترنس و تحقیقات در مورد همین موضوع به نظر می رسد ذاتی باشد.

بسیاری از افراد ترنس از بدو تولد یا حداقل در سنین بسیار پایین احساس کرده اند که در بدن اشتباهی به دنیا آمده اند و برای برخی، اما نه همه، اقدامات پزشکی برای کمک به کاهش این احساسات مورد نیاز است. اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی ها سیسجنس هستند، به این معنی که آن ها با جنسیت خود در هنگام تولد شناسایی می شوند. شاید به این دلیل که افرادی که ترنس هستند فقط اخیرا در رسانه های اصلی قابل مشاهده بوده اند برای بسیاری از آمریکایی ها یک شکاف در معرض دید وجود دارد.

برای آن ها، درک این که چگونه فردی که با آلت تناسلی متولد شده و به عنوان یک مرد بزرگ شده است چگونه به عنوان یک زن شناخته می شود، دشوار است. لیلی کارولو، یک زن ترنس در بربنک، کالیفرنیا، گفت که او به افراد cisgender کمک می کند تا دیدگاه های خود را در مورد هویت جنسیتی از طریق یک تمرین فکری گسترش دهند که در صورت موفقیت، احساس تولد در بدن اشتباه را که بسیاری از افراد ترنس احساس می کنند، منتقل می کند.

او با این سوال شروع می‌ کند که از مردم می ‌پرسد آیا پول هنگفتی آن ها را به انتقال فیزیکی به جنسیت مخالف سوق می ‌دهد یا خیر. او گفت که اکثر مردم می‌ گویند نه، زیرا ترجیح می‌ دهند خود را به ‌عنوان جنسیتی که به دنیا آمده ‌اند و با آن هویت دارند، نشان دهند.

کارولو در اوایل سال جدید گفت: «اگر به این موضوع بپردازید که چرا آن ها پاسخ منفی می دهند، معمولا می گویند که این کار درست نیست. این چیزی است که شما در آن قفل می کنید. این حس را در نظر بگیرید و تصور کنید اگر در بدن مخالف بدنیا آمده اید هم همین جواب را می دادید؟»

این احساسات چیزی است که افراد ترنس در سنین بسیار پایین و یا از بدو تولد دارند. جردن گدس، یک مرد ترنس در کلمبیا، مریلند، گفت: من همیشه می دانستم. اما من بزرگ شدم و همه دنیا به من می گفتند که من اشتباه می کنم. در آن مقطع (به عنوان یک کودک در دهه 1990)، هیچ گونه دیدی در مورد مسائل ترنس وجود نداشت. والدین من فقط تصور می کردند که من یک لزبین بسیار بدجنس هستم.

شواهد تجربی این را تایید می کند. محققان دانشکده پزشکی دانشگاه بوستون بررسی مطالعات علمی فعلی را انجام دادند و به این نتیجه رسیدند که داده‌ های موجود نشان می ‌دهد که یک پیوند بیولوژیکی با هویت جنسی یک فرد وجود دارد، که نشان می ‌دهد اساسا افراد ترنس در بدو تولد به جنسیت‌ هایی اختصاص داده می ‌شوند که با ذات آن ها مطابقت ندارد.

هویت بیولوژیکی تنظیم شده است و یک مطالعه از پروژه TransYouth نشان داد که کودکان ترنس از سن 5 سالگی به تست ‌های روان‌ شناختی تداعی جنسیتی پاسخ می‌ دهند که ارزیابی می ‌کند که افراد چگونه خود را در نقش‌ های جنسیتی می‌ بینند، به همان سرعت و به طور مداوم مانند کسانی که ترنس بودن را تشخیص نمی‌ دهند.

همه این ها با این هشدار همراه است که همه افراد ترنس برای تغییر بدن خود تحت عمل جراحی یا درمان های هورمونی قرار نمی گیرند. برخی از افراد ترنس، شاید کسانی که به اندازه کیتلین جنر ممتاز نیستند، به سادگی نمی توانند هزینه های درمانی ای را بپردازند. سایر افراد ترنس به سادگی نمی خواهند تحت عمل جراحی قرار گیرند، شاید به این دلیل که با وجود هویت جنسی خود از بدن خود راضی هستند. از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

اما نکته اصلی این است که به نظر می رسد آن چه ممکن است باعث شود برخی افراد بخواهند بدن خود را تغییر دهند، ذاتی است. تلاش برای نادیده گرفتن این ویژگی پایه برای بسیاری از افراد ترنس بیشتر از تغییرات فیزیکی است.

درباره “اختلال هویت جنسی ” بیشتر بخوانید:

4 یک نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *