اختلال اسکیزوافکتیو چیست؟

اختلال اسکیزوافکتیو چیست؟

اختلال اسکیزوافکتیو یک اختلال سلامت روان است که با ترکیبی از علائم اسکیزوفرنی، مانند توهم یا هذیان و علائم اختلال خلقی، مانند افسردگی یا شیدایی مشخص می شود. اختلال اسکیزوافکتیو یک وضعیت سلامت روان مزمن است. بسیاری از افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو اغلب در ابتدا به درستی به اختلال دو قطبی یا اسکیزوفرنی مبتلا می شوند. از آن جایی که اختلال اسکیزوافکتیو نسبت به دو بیماری دیگر کم تر مورد مطالعه قرار گرفته است، بسیاری از مداخلات از رویکرد های درمانی آن ها به عاریت گرفته شده است.

اسکیزوافکتیو نسبتا نادر است، با شیوع مادام العمر تنها 0.3٪ مردان و زنان اختلال اسکیزوافکتیو را به یک اندازه تجربه می کنند، اما مردان اغلب در سنین پایین تر به این بیماری مبتلا می شوند. اختلال اسکیزوافکتیو را می توان به طور موثر با دارو و درمان مدیریت کرد.

اختلال اسکیزوافکتیو چند نوع دارد؟

دو نوع اختلال اسکیزوافکتیو که هر دو شامل برخی از علائم اسکیزوفرنی هستند عبارتند از:

  • نوع دو قطبی، که شامل دوره های شیدایی و گاهی اوقات افسردگی شدید است.
  • نوع افسردگی که فقط شامل دوره های افسردگی اساسی است.

اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است در هر فرد مبتلا دوره منحصر به فردی داشته باشد. اختلال اسکیزوافکتیو درمان نشده ممکن است منجر به مشکلاتی در عملکرد در محل کار، مدرسه و موقعیت‌ های اجتماعی شود که باعث تنهایی و مشکل در حفظ شغل یا حضور در مدرسه شود. افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است برای عملکرد روزانه به کمک و حمایت نیاز داشته باشند. درمان می تواند به مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

علائم اختلال اسکیزوافکتیو

علائم اختلال اسکیزوافکتیو

علائم اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. افراد مبتلا به این بیماری علائم روان پریشی، مانند توهم یا هذیان و همچنین علائم اختلال خلقی را تجربه می کنند، از نوع دو قطبی (قسمت های شیدایی و گاهی اوقات افسردگی) یا نوع افسردگی (قسمت های افسردگی).

اگرچه شکل ‌گیری و سیر اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است متفاوت باشد، ویژگی‌ های تعیین ‌کننده شامل یک دوره خلقی اصلی (خلق افسرده یا شیدایی) و حداقل یک دوره دو هفته‌ ای از علائم روان ‌پریشی در زمانی که یک دوره خلقی اصلی وجود ندارد، است.

علائم و نشانه های اختلال اسکیزوافکتیو به نوع آن بستگی دارد (نوع دو قطبی یا افسردگی) و ممکن است شامل موارد دیگر باشد.

  • هذیان: داشتن باور های نادرست و ثابت، علیرغم شواهدی مبنی بر خلاف آن
  • توهمات: مانند شنیدن صدا ها یا دیدن چیز هایی که وجود ندارند.
  • اختلال در ارتباط و گفتار، مانند ناهماهنگی
  • رفتار عجیب یا غیرعادی
  • علائم افسردگی، مانند احساس پوچی، غمگینی یا بی ارزشی
  • دوره‌ های خلق شیدایی، با افزایش انرژی و کاهش نیاز به خواب در طی چند روز، و رفتار های خارج از شخصیت
  • اختلال در عملکرد شغلی، تحصیلی و اجتماعی
  • مشکلات مدیریت مراقبت شخصی، از جمله تمیزی و ظاهر فیزیکی
  • افکار یا رفتار خودکشی
  • صحبت از خودکشی یا رفتار خودکشی: ممکن است در فردی مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو رخ دهد. اگر عزیزی دارید که در خطر اقدام به خودکشی است یا اقدام به خودکشی کرده است، مطمئن شوید که کسی با آن شخص می ‌ماند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر فکر می کنید فردی که می شناسید ممکن است علائم اختلال اسکیزوافکتیو داشته باشد، در مورد نگرانی های خود با آن فرد صحبت کنید. اگرچه نمی ‌توانید کسی را مجبور کنید که به دنبال کمک حرفه‌ ای باشد، اما می ‌توانید تشویق و حمایت کنید و به یافتن یک مشاور مختصص و حرفه ای کمک کنید.

اگر فرد مورد علاقه شما نمی تواند غذا، لباس یا سرپناه خود را تهیه کند، یا اگر امنیت عزیز شما یا دیگران نگران کننده است، ممکن است لازم باشد برای کمک با اورژانس یا سایر امدادگران اورژانس تماس بگیرید تا عزیز شما بتواند توسط یک متخصص سلامت روان ارزیابی شود.

علل اختلال اسکیزوافکتیو

علل اختلال اسکیزوافکتیو

علت دقیق اختلال اسکیزوافکتیو ناشناخته است. ترکیبی از علل ممکن است به ایجاد اختلال اسکیزوافکتیو کمک کند.

  • ژنتیک: اختلال اسکیزوافکتیو تمایل دارد در خانواده ها ایجاد شود. این بدان معنا نیست که اگر یکی از اقوام بیماری داشته باشد، قطعا به آن مبتلا خواهید شد. اما این بدان معناست که احتمال ابتلای شما به این بیماری بیشتر است.
  • عملکرد و ساختار مغز: ممکن است به گونه ‌ای متفاوت باشد که علم تازه شروع به درک آن کرده است. اسکن مغز به پیشرفت تحقیقات در این زمینه کمک می کند.
  • فشار: رویداد های استرس زا مانند مرگ در خانواده، پایان ازدواج یا از دست دادن شغل می تواند باعث علائم یا شروع بیماری شود.
  • استفاده مواد مخدر: دارو های روانگردان مانند LSD با ایجاد اختلال اسکیزوافکتیو مرتبط است.

اختلال اسکیزوافکتیو چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است دشوار باشد زیرا هم علائم اسکیزوفرنی و هم افسردگی یا اختلال دو قطبی را دارد. دو نوع عمده اختلال اسکیزوافکتیو وجود دارد: نوع دو قطبی و نوع افسردگی. برای تشخیص اختلال اسکیزوافکتیو، فرد باید علائم زیر را داشته باشد.

  • دوره ای که در طی آن یک اختلال خلقی عمده، یا افسردگی یا شیدایی، وجود دارد. که هم زمان با وجود علائم اسکیزوفرنی رخ می دهد.
  • هذیان یا توهم برای دو هفته یا بیشتر در غیاب یک قسمت خلقی عمده.
  • علائمی که معیار های یک دوره خلقی عمده را برآورده می کنند در اکثریت کل مدت بیماری وجود دارند.
  • سوء مصرف دارو

خطرات و عوارض اختلال اسکیزوافکتیو

افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو در معرض خطر ابتلا به موارد زیر هستند:

  • خودکشی (اقدام به خودکشی یا افکار خودکشی)
  • انزوای اجتماعی
  • تعارضات خانوادگی و بین فردی
  • بیکاری
  • اختلالات اضطرابی
  • مشکلات مصرف الکل یا سایر مواد
  • مشکلات سلامتی قابل توجه
  • فقر و بی خانمانی

عواملی که خطر ابتلا به اختلال اسکیزوافکتیو را افزایش می دهند عبارتند از:

  • داشتن یک خویشاوند خونی نزدیک مانند والدین یا خواهر و برادر که مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو، اسکیزوفرنی یا اختلال دو قطبی است.
  • رویداد های استرس زا که ممکن است علائم را تحریک کنند.
  • مصرف دارو هایی که ذهن را تغییر می‌ دهند، که ممکن است در صورت وجود یک اختلال زمینه ‌ای، علائم را بد تر کنند.

درمان اختلال اسکیزوافکتیو چگونه است؟

درمان اختلال اسکیزوافکتیو چگونه است؟

اختلال اسکیزوافکتیو به روش های مختلفی درمان و مدیریت می شود که در ادامه به هر یک اشاره کرده و توضیح داده ایم.

درباره “اختلال اسکیزوافکتیو ” بیشتر بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.